Aκριβό μου παιδί... Πληρώσαμε 5.000 ευρώ στο μαιευτήριο και πήραμε 1.000 από το Tαμείο
Διάβαζω σήμερα στα "ΝΕΑ" το άρθρο με τίτλο: "Aκριβό μου παιδί... Πληρώσαμε 5.000 ευρώ στο μαιευτήριο και πήραμε 1.000 από το Tαμείο», της ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ.
Η αρθρογράφος γράφει: "Τα χρήματα αυτά, μάλιστα, καταβάλλονται με αρκετή καθυστέρηση, αφού πρώτα το ζευγάρι υποβάλει στην αρμόδια υπηρεσία όλες τις σχετικές αποδείξεις."
Ισχύει όντως ότι παίρνεις 1000 € από το ταμείο του ΟΠΑΔ. Τόσα πήραμε και εμείς μετά από 1 1/2 μήνες. Ωστόσο τι θα έπρεπε να γίνει; Να πας στην υπάλληλο, να δείξεις τη χαρούμενή σου φάτσα, να κεράσεις γλυκό του κουταλιού και να πάρεις 1000 € στο χέρι; Ε, ναι, χρειάζεται μια διαδικασία, να υποβάλεις τα δικαιολογητικά, τα οποία οι κλινικές στα δίνουν με το που σκας τον παρά.
Είχαμε επιλέξει ένα τυπικό δίκλινο δωμάτιο με το σκεπτικό ότι η Μαρία θα είχε και μια συντροφιά, μια γυναίκα να τα λένε. Επίσης ότι το μονόκλινο φάνταζε υπεροπτικό. Αποδείχθηκε σωστή απόφαση. Η Σοφία του διπλανού κρεβατιού γινόταν μάνα για τρίτη φορά. Τα λόγια της και οι πράξεις της ήταν ένα φρέσκο αεράκι στο δωμάτιο.
Ωστόσο, όντως οι παροχές στην ελληνική οικογένεια είναι οι ελάχιστες. Ίσως σκέφτονται οι πολιτικοί μας ότι το ρόλο του ασφαλιστικού φορέα παίζουν συμπληρωματικά οι παππούδες και γιαγιάδες... Για όσους έχουν, οι υπολοιποι δεν...
Στο ίδιο άρθρο παρουσιάζεται ως "ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ για την απόκτηση παιδιού για χιλιάδες υπογόνιμα ζευγάρια το κόστος της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τα υπογόνιμα ζευγάρια υπολογίζονται στην Ελλάδα σε 300.000 (1 στα 5)."
Επειδή εμείς περάσαμε από τη διαδικασία αυτή, θεωρούμε ότι το κόστος στην Ελλάδα πλέον είναι αρκετά προσιτό στη μέση ελληνική οικογένεια. Με σωστό προγραμματισμό, με το μυαλό στο κεφάλι και έχοντας επίγνωση του τι πας να κάνεις, μπορείς να στρώσεις χαρακτήρα και να μην απλώσεις το χέρι.
"Το μυαλό στο κεφάλι" έγραψα και...
Θυμήθηκα το στιγμιότυπο σε παρακείμενο καφέ στο κέντρο εξωσωματικής και φρικάρω. Καθόμαστε με ένα ακόμη ζευγάρι, τα κορίτσια μόλις έχουν υποστεί μια άλφα διαδικασία, χρειάζεται προσοχή στη διατροφή και την ψυχολογία. Καθώς παραγγέλνουμε, ακούω την τύπισσα να ζητά "φραπέ με γάλα γλυκό". Μετά τραβά από την απαστράπτουσα PRADA τσάντα της ένα πακέτο τσιγάρα.
Θα αστειεύεται, σκέφτομαι...
Ανάβει και φυσάει από την άλλη πλευρά τον καπνό. "Αν σας πειράζει παιδιά, πείτε μου, ε;"


Ανατρέξαμε σε αυτό για να μάθουμε για ποιους λόγους η μικρή μας «δεν κοιμάται» και αν οι τεχνικές που ακολουθούμε μέχρι σήμερα την «κακομαθαίνουν», κατά τα «ευαγγέλια» των παππούδων και γιαγιάδων της. Ανακουφιστήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι οι συγγραφείς αντιμετωπίζουν το κάθε βρέφος ως ξεχωριστή προσωπικότητα με τις δικές της ανάγκες, ανασφάλειες και απαιτήσεις. Κι όχι ως μια «διαδικασία» η οποία επιτελείται στον αυτόματο πιλότο.
Εμείς επιμένουμε πλέον στο μητρικό γάλα. Έχουμε την πολυτέλεια να αφιερώνουμε χρόνο στη μικρή και η Μαρία είναι υπομονετική και δείχνει επιμονή στο θέμα. Οι δυο τους κτίζουν μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και σεβασμού. Προσπαθώ να είμαι κοντά στα γεύματα αυτά, να διαβάζω δυνατά για τις δυο τους ιστορίες ή ακόμη και την εφημερίδα. Ή ακόμη και να τις χαϊδεύω. Είναι ότι πιο μαγικό βιώνουμε.




