Οικολογικά παιχνίδια για πιτσιρίκια

Για τα πιτσιρίκια υπάρχουν ορισμένα πολύ αξιόλογα εναλλακτικά καταστήματα παιχνιδιών. Διαφέρουν από τα πολυκαταστήματα με τα εκατοντάδες πλαστικά και συνήθως χαμηλής ποιότητας παιχνίδια.

Οι κατασκευαστές τους χρησιμοποιούν οικολογικά υλικά: από τα ξύλα μέχρι τις βαφές και τις κλωστές. Επίσης, από τα παιχνίδια απουσιάζει παντελώς το πλαστικό. Προσοχή επίσης δίνεται στην ασφάλεια των συνδέσεων και της συναρμολόγησης των υλικών ούτως ώστε να ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες τραυματισμών ή και ατυχημάτων. Είναι επίσης καλοσχεδιασμένα, με όμορφους συνδυασμούς χρωμάτων. Συνοδεύονται από ενδείξεις ενδεδειγμένης ηλικίας για την οποία προορίζονται.

Στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε άλλα, φέρνουν και τα παιχνίδια της HABA. Θα τα βρεις στην Ανέμη, στο κέντρο της πόλης και στο εμπορικό κέντρο απέναντι από το IKEA. Επίσης στο κατάστημα της FENA, στο Φοίνικα.



Πήραμε στη έξι μηνών μικρή μας ένα χαλάκι δραστηριοτήτων με τρισδιάστατα σπιτάκια, δρόμους, αυτοκόλλητη πεταλούδα, ήλιο με κόρνα, σαλιγκάρια και έναν καθρέφτη. Μετατρέπεται σε μια "πολιτεία" με χρώματα και δρόμους στους οποίους το παιδί μπορεί και αργότερα να κάνει βόλτα το ξύλινο αυτοκινητάκι με το νάνο.



Επίσης αγοράσαμε το χαλάκι για το δωμάτιό της. Ένας "φανταστικός κόσμος" με δρόμους, σπιτάκια και λουλούδια.

Υπέροχα!

Αλβέρτος, ο βάτραχος μας

Ναι είναι από τα τελευταία μας αποκτήματα. Κι όπως ό,τιδήποτε μπαίνει στον κόσμο της μικρής Κατερίνας οφείλει να έχει όνομα, ιστορία και προοπτική, έτσι κι αυτός ο βάτραχος ονομάζεται Αλβέρτος, φοράει κορώνα γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας πρίγκηπας και δέχεται άπειρα φιλιά και παιχνίδια.



Ήταν από τα πιο γλυκά Χριστούγεννα που περάσαμε. Ευχαριστήθηκα να αγκαλιάζω τη μικρή, να τη φιλώ και να της ζουπάω τα μπουτάκια. Βγάλαμε άπειρες φωτογραφίες, κουτρουβαλιαστήκαμε στα στρώματα και...

... κάναμε το μεγάλο άλμα. Το βράδυ μετακόμισε στο δικό της δωμάτιο. Μετά από ακριβώς έξι μήνες κοιμάται στο δικό της, μεγάλο κρεβάτι. Χωρίς προβλήματα.

Τι έγραψε η Έμμη στο Μάνο

"Σου γράφω, είναι απόγευμα, ο ευκάλυπτος φούντωσε πάλι έξω από το παράθυρο και δεν μπορώ να διακρίνω την κόκκινη στέγη της Μητρόπολης. Μα δεν τη χρειάζομαι. Μέσα στην κούνια, κάτω από την ξυλογραφία του Ντύρερ, κοιμάται, μακάριος μέσα στην αθωότητά του, σφίγγοντας τις μικρούλικες, τρυφερές γροθιές του, ο γιος μου. Δε χορταίνω να χαϊδεύω με το βλέμμα τη ρόδινη σάρκα του, να θαυμάζω αυτό το τέλειο πλάσμα που μου χάρισε το κορμί μου. Μόλις ξυπνώ και σκέφτομαι πως υπάρχει, πως ανασαίνει τόσο κοντά μου, είναι σα να μου χαρίζουν τον κόσμο, είναι μια καινούργια ζωή ελπίδας κι ευφροσύνης που αρχίζει για μένα.

(…)

…όταν σκέφτομαι τις χαρές που με περιμένουν μ’ αυτό το παιδί, μου έρχεται να σηκωθώ και να χορέψω. Θα του μάθω τα δέντρα και τα πουλιά, να λέει ευκάλυπτος και καστανιά, πλάτανος, λεύκα, συκιά, πεύκο, καναρίνι, μπούλμπουλ, χελιδόνι, περιστέρι˙ κι όχι μόνο να τα λέει, μα και να τα βλέπει, να τα πιάνει, να ξέρει τι ακριβώς είναι το κάθε τι, τι σχήμα έχουν τα φύλλα και τα κλαδιά, τι τρώει το καναρίνι, πόσο λίγο βαραίνει το μπούλμπουλ, πότε ξανάρχονται τα χελιδόνια. Θα του μάθω να μη βασανίζει τα έντομα και τα ερπετά, κι αν ποτέ βρει καταγής κανένα χαμαιλέοντα, να τον παίρνει τον κακομοίρη μ’ ένα ξυλαράκι και να τον ακουμπάει πάνω στο δέντρο, να μην τον βρίσκουν τ’ άλλα παιδιά. Θα του μάθω να λέει σωστά όλα τα χρώματα που παίρνει ο ουρανός από την αυγή ως τα μεσάνυχτα. Θα του μάθω να κολυμπάει και να ζωγραφίζει. Θα του μάθω να αγαπάει όλους τους ανθρώπους, τους καλούς να τους ζηλεύει και τους κακούς, ε, τους κακούς να τους ξεχνάει, αγάπη μου.

Τώρα, για χάρη του παιδιού μου, νοιάζομαι όσο κι εσείς για τον αυριανό κόσμο."

Από το γράμμα της Έμμης στο Μάνο, ένα απόσπασμα από τις Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα και τον πρώτο τόμο με τίτλο «Η Λέσχη».

Χρόνια σου γλυκά μωράκι μας.