baby-blog

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΧΑΡΕΣ, ΑΓΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΖΩΗ. ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ - ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ: ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Σάββατο, Ιουλίου 09, 2005

Βρεφικό γάλα: μια πρώτη κόντρα

Αλήθεια πώς καταλαβαίνει κάποιος αν ένα νεογνό παίρνει την απαραίτητη ποσότητα γάλατος από τη μάνα του;

Αν δεν έχει χορτάσει θα αρχίσει να κλαίει μετά από λίγο διάστημα. Είναι μια πρώτη απάντηση που δίνουν γιατροί, βιβλία και οι έμπειρες μητέρες. Ύστερα έρχεται η παρακολούθηση του βάρους του.

Θέλοντας να μετρήσουμε την ποσότητα του μητρικού γάλακτος που παίρνει η μικρή, αγοράσαμε θήλαστρο και νοικιάσαμε βρεφοζυγό. Έτσι μπορούμε να έχουμε μια μέτρηση σε ml και να καταλάβουμε περίπου πόσο τρώει το μωρό. Και διαπιστώσαμε ότι ναι μεν παράγεται γάλα, αλλά όχι όσο είναι απαραίτητο. Άρα, και σύμφωνα με τον παιδίατρό μας, πρέπει να δοθεί συμπλήρωμα βρεφικού γάλακτος.

Ωστόσο, καταλήξαμε στο παραπάνω μετά από μια μικρή «κόντρα». Η γυναίκα δύσκολα εγκαταλείπει την ιδέα του θηλασμού. Και καλά κάνει. Υπάρχουν ομάδες γυναικών που οργανώνονται και υποστηρίζουν με νύχια και δόντια το θηλασμό. Επιχειρηματολογούν απέναντι στην επικρατούσα άποψη παιδιάτρων που με σχετική ευκολία προτείνουν το βρεφικό γάλα.

Και οι δυο θέσεις μου ακούγονται σωστές. Εκείνες που υποστηρίζουν το θηλασμό δέχονται μια μικρότερη αύξηση του βάρους του μωρού, από όσους υποστηρίζουν τη χρήση βρεφικού γάλακτος ως συμπλήρωμα.

Το δίλημμα τίθεται όταν το μωρό, λίγη ώρα μετά το θηλασμό, κλαίει γοερά και βάζει το χέρι του σφιγμένο σε μπουνίτσα στο στόμα του. Όταν του προτείνεις το μπιμπερόν με το βρεφικό γάλα, το αρπάζει και το πίνει, τότε μάλλον ο παιδίατρος έχει δίκιο.

Ποια είναι η δική σου εμπειρία και άποψη;

Ετικέτες

6 Comments:

  • At Κυριακή, Ιουλίου 10, 2005 9:36:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Εδώ και χιλιάδες χρόνια μωρά γεννιούνται και μεγαλώνουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Σε περιόδους ειρήνης, αλλά και πολέμου και κατοχής και ... περιορισμένης σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα επιστημονικής γνώσης. Τι απέγιναν όλα αυτά τα παιδιά; Μήπως οι μανάδες είχαν βρεφοζυγούς και θήλαστρα, ή μήπως τα παιδιά παρακολουθούνταν πάντα από παιδιάτρους; Μόλις 30 χρόνια πριν οι μαιευτήρες παρακολουθούσαν την εξέλιξη μιας εγκυμοσύνης με ένα χωνί. Ούτε υπέρηχοι, ούτε doppler. Τι απέγιναν εκείνα τα παιδιά; Δε γεννήθηκαν υγιή, δεν ανατράφηκαν και μεγάλωσαν με τις παραδοσιακές μεθόδους; Μήπως πρέπει να δώσουμε μια ευκαιρία στα παιδιά μας και να τα μεγαλώσουμε χωρίς το υπερβολικό άγχος της εποχής; Μια σκέψη κάνω...

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 10, 2005 9:38:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2005 12:54:00 π.μ., Blogger θοδωρής said…

    Σύμφωνοι. Η γνώση προσθέτει άγχος. Νομίζω εκεί θελεις να καταλήξεις. Δεν διαφωνώ. Ωστόσο, όταν έχεις συνείδηση της γνώσης, μπορείς να επιβληθείς και να επιβάλλεις την αυτοκυριαρχία και αυτοπειθαρχία.

    Είναι δύσκολο να παρακάμψεις το χαρακτήρα σου, ο οποίος μπορεί να θέλει να ελέγχει την πρόοδο της ανάπτυξης του παιδιού σου. Ειδικά όταν έχεις μεγαλώσει σε μια καταναλωτική, πειθαναγκαστική κοινωνία, όπου όλα "δουλεύουν" με κάποιο εγχειρίδιο χρήσης.

    Αλλά, συμφωνώ, χρειάζεται περισσότερη άνεση με το όλο ζήτημα.

     
  • At Πέμπτη, Ιουλίου 21, 2005 6:07:00 μ.μ., Blogger Lili said…

    Καλημερα....
    πηγαινε σε παρακαλω στο μπλογκ μου, στο πρακτικες συμβουλες ζωης οπου εχω γραψει τα περι θηλασμου γιατι ειναι πολλα για να τα γραψω εδω.



    Θελω να πω με πολυ λιγα λογια το ψυχολογικο μερος του θηλασμου.

    Ο θηλασμος εκπαιδευει την μητερα να ευαισθητοποιειται και να ¨διαβαζει¨πιο ευκολα το παιδι της, υπαρχει μια πιο αμεση επικοινωνια μεταξυ του ηχου που κανει το παιδι και το σηκωμα της μπλουζας παρα του να πας να παρεις το μπιμπερο ,κλπ κλπ.
    Επειδη μενει τοσες ωρες στο στηθος, νιωθει touched και σημαντικο,νιωθει καλα μεσα του(δεν μιλαμε μονο για τροφη εδω)..Τα παιδια που νιωθουν καλα μεσα τους, αργοτερα θελουν να ευχαριστουν και ακουνε πιο ευκολα.Dicipline is more about guidance if there is trust.
    Τα μωρα που δεν εχουν αυτο το connection με τους γονεις τους αναπτυσσουν θυμο η παραιτουνται, στρονωντας τον δρομο για μελλοντικα προβληματα συμπεριφορας..
    Η φυση εχει προνοησει να κατεβαζουμε γαλα οσο το παιδι το ζηταει(αν δεν δωσουμε τιποτα -ουτε νερο- το πρωτο εξαμηνο) και αυτο γιατι το παιδι περα απο βιταμινες κλπ κλπ χρειαζεται να ειναι στην μητερα πανω, εκεινη να το κοιτταει, να υφαινεται ο ιστος της σχεσης τους, να νιωθει οτι παιρνει και τροφη της ψυχης, περα απο του σωματος.
    Ο θηλασμος ειναι η παρηγορια(an pπαρηγορηθει με μπιμπερο, μπορει να παρηγοριεται αρργοτερα με φαγητο, και αν παρηγοριεται με πιπιλα μπορει να ανπτυξει μηχανισμους να δενεται και να βασιζεται με αντικειμενα παρα με ανθρωπους) οταν ποναει, οταν φοβαται, και στον δυτικο πολιτισμο, εχουμε μαθει να τον σκεφτομαστε(τον θηλασμο) σε μερες, εβδομαδες, ενω καθηγητες, επιστημονες και αλλοι που δεν ελεγχονται οικονομικα ( οι ιδιοι η τα πανεπισςτημια που σπουδασανε)απο τις μεγαλες γαλακτοβιομηχανιες, λενε οτι κανονικα πρεπει να θηλαζουμε αποκλειστικα και μονο μεχρι να δειξει το παιδι ενδιαφερον γιαυτα που τρωμε αρπαζοντας τα(τοτε μπορει και να τα χωνεψει χωρις να επιβαρυνει το πεπτικο του συστημα),και μετα να συνεχισουμε με εισαγωγη στις τροφες και τονθηλασμο μεχρι εκεινο να δειξει μια απομακρυνση.Οτι ειναι ετοιμο να περασει στο επομενο σταδιο.
    Και ολες οι φυλες του κοσμου και ο παγκοσμιος οργανισμος υγειας λενε το ιδιο. Εως και 2 χρονων.

    Καταλαβαινω οτι με τους ρυθμους ζωης που εχουμε αυτο δεν ειναι ευκολο αλλα υπαρχουν καποιοι που το θελουν τοσο πολυ που το καταφερνουν...

    Ετσι καλυπτουμε ολες τις αναγκες του παιδιου που γινεται πιο ανεξαρτητο.
    Αν το μητρικο γαλα διακοπει πριν(το μονο που χρειαζεται ειναι να δωσεις και κατι αλλο για να αρχισει να λιγοστευει η παραγωγξη γαλακτος)το παιδι να ειναι ε3τοιμο να κανει αλλα connections,γινεται ενας εξαναγκασμος και οχι μια ενθαρρυνση.
    Ερευνες δειξανε οτι μωρα που αναγκαστηκανε να διακοψουν πιο γρηγορα ειχαν δειξει θυμο, επιθετικοτητα,κολλημα στους γονεις,και λιγοτερη capability να δημιουργησουν βαθιες σχεσεις με το περιβαλλον τους.
    Στην επιστροφη στο στηθος,μετα απο λιγες εβδομαδες επανηλθε η ισσοροπια.

    Ο μητρικος θηλασμος διευκολυνει την μητερα και την σχεση της με το παιδι μελλοντικα.Ειναι σαν μια πυραμιδα. Οσο πιο φαρδια η βαση, τοσο πιο λιγα χρειαζεται να κανεις στην πορεια οσο μεγαλωνει.
    Της ειναι πιο ευκολο να το καταλαβαινει και να δινει αμεσως τι χρτειαζεται(σαν 2 ερωτευμενους που κοιταζονται στα ματια)
    Το παιδι νιωθει σιγουρια.Μαθαινει την εμπιστοσυνη, νιωθει καλα μες το πετσι του.Μαθαινει τι σημαινει αλτρουισμος βλεποντας την να αφηνει οτι κανει για να ερθει. Μαθαινει την υπομονη, εφοσςον οποτε την φωναζει ερχεται αμεσως...αν ε κεινη του πει σε ¨σε ενα λεπτο" αυτο ξερει οτι παντα ερχεται,...και ετσι περιμενει.
    Αν ξαπλωνει διπλα της, δεν χρειαζεται να σηκωθει και ετσι ο θηλασμος γινεται πιο ευκολος.
    Οι ορμονες που κατεβαζει η μητερα με τον θηλασμο βοηθανε και το μωρο(η αναπτυξη του εγκεφαλου του μωρου γινεται κατα τα 2/3 μετα την γεννα με την βοηθεια τγου μητρικου γαλακτος) και την μητερα να εχει υπομονη.(και αυτες αλλαζουν μερα μερα την ,μερα, αναλογα των περιστασεων)
    Το γαλα προσαρμοσμενο για το καθε παιδι, για την καθε δεδομενη ηλικια.
    Αλλο την πρωτη εβδομαδα, αλλο τον δευτερο μηνα κλπ.


    Δεν θελω να ακουγομαι δογματικη, αλλα θεωρω αυτο που κανουν εδω οι παιδιατροι εγκληματικο και καταλαβαινω γιατι καποιοες παλευουν με νυχια και με δοντια για τον θηλασμο, γιατι εχουν να παλεψουν με αγνοια απο μερια των γονιων και εκμεταλλευση/πλυσιμο εγκεφαλου απο την πλευρα των βιομηχανιων και των παιδιατρων.


    Δηλαδη σκεψου το λιγο...αν εβγαζα γαλα σε ποτηρι θα το επινες?
    Οχι
    αλλα ενος αρρωστου,τιγκα στις αντιβιωσεις ζωου ναι.
    Γιατι?
    γιατι απο τοτε που γεννηθηκες το βλεπεις παντου και το αποδεχτηκες σαν λογικο...
    αλλα η πικρη αληθεια ειναι οτι το αγελαδινο γαλα ειναι πολυ δυσκολοχωνευτο και κυριως για βρεφη, οσο εργαστηριακα και να το εμπλουτισανε .Αντι να χτιζεις την υγεια του, επιβαρυνεται το σωμα του ,τα νεφρα του δουλευουν πιο πολυ,κλπ κλπ(γιαυτο κοιμουνται ΟΛΗ νυχτα συνηθως, γιατι παθαινουν δυσπεψιες και αποβλακονωνται οπωε εμεις απο το πολυ φαι καμια φορα.
    Το μητρικο γσλα χωνευεται σε 2 ωρες γιαιτ πρεπει να υπαρχει αυτη η συνεχη επαφη



    οσο για τα παιχνιδακια που πουλανε, κανουν καλα την δουλεια τους.
    Το θηλαστρο ειναι μια αχρηστη συσκευη που βγαζει μονο το 1 δεκατο του γαλακτος που τρωει το μωρο κιαυτο γιατι το στηθος δεν ειναι μπουκαλι να αδειασει, το γαλα παραγεται εκεινη την στιγμη, και αναλογα με την ηλικια που ειναι το παιδι, αναλογα εμπλουτιζεται σε λιπη, ορμονες, αντισωματα και ΟΤΙ αλλο χρειαστει το παιδι...


    Ειναι μια λεπτη ισσοροπια που δεν πρεπει να διαταραχτει.
    Η γυναικα σου εχει γερο ενστικτο, οπως ολες οι μητερες που εχουν θεληση και δεν παραδιδουν ευκολα στον αλλο τα ηνια της ζωης τους.

    Το παιδι ειναι υγιες, εκεινη κατεβαζει γαλα, για πιο λογο να αρχισει να μειωνει την παραγωγη της?
    Επειδη στο ματι δεν φαινεται αρκετο?


    Δεν ξερω αν καταφερα ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΚΑΛΑ τι ηθελα να πω, η αληθεια ειναι οτι το ζητημα ειναι ευαισθητο για μενα
    γιατι ξερω οτι ΕΝΑ μπιμπερο, μειωνει δραστικα ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ εφοσον υπαρχει λιγοτερη ζητηση...
    και να μην θελει η γυναικα να θηλασει,...παω πασο.
    Αλλα να θελει, να ειναι διατεθειμενη, και να την κοροιδευουν...

     
  • At Πέμπτη, Ιουλίου 21, 2005 7:05:00 μ.μ., Blogger Κώστας said…

    Γειά σου Θοδωρή,
    δυστυχώς μόλις σήμερα είδα το συγκεκριμμένο κείμενο...
    Η lili τα εξήγησε πολύ καλλίτερα από εμένα. Πήγαινε οπωσδήποτε και στο άλλο blog της να διαβάσεις το άρθρο που σε παραπέμπει και εκείνη. Έτσι είναι, όπως τα λέει. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο να τα αποδεχθεί κανείς, γιατί όλοι οι άλλοι γύρω μας, μάς λένε ότι το μπουκάλι είναι 'ισοδύναμο ή και καλλίτερο' του θηλασμού. Ε, δεν είναι! Με πολύ προσπάθεια εγκατέλειψα και εγώ τις αναστολές που είχα. Τις ίδιες που διαβάζω και σε σένα, γι' αυτό και σε καταλαβαίνω απόλυτα. Η γυναίκα μου είναι γερμανίδα και είχε διαφορετική λογική και παιδεία στο θέμα. Ευτυχώς. Μέρα με την μέρα, εφαρμόζοντας αυτά που λέει και η λιλή για τον θηλασμό πάνω στα δύο παιδιά μας, με έπεισε ότι τελικά είχε δίκιο. Την Λέωνη την θήλασε ένα χρόνο, έως που η ίδια η μικρή έδειξε ότι δεν το επιθυμούσε άλλο. Τον Ίωνα 1,5 χρόνο. Και στα δύο, οι έξη πρώτοι μήνες με ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ θηλασμό. Ούτε ένα μπουκάλι νερό ή τσάι δεν ήπιαν σε αυτό το διάστημα. Δεν το χρειάζονται εξάλλου. Το μητρικό γάλα τα ξεδιψάει, τα καταπραΐνει, τα χορταίνει. Μην ξεχνάς ότι τώρα το καλοκαίρι τα μωρά διψούν -όχι πεινούν- συχνότερα, όπως οι μεγάλοι. Συνήθως τότε πίνουν μόνο λίγα λεπτά, το πρώτο γάλα που είναι πολύ νερουλό - ακριβώς για να τα ξεδιψά- και μετά σταματούν. Θυμάμαι ότι η Λέωνη που είχε γεννηθεί Απρίλιο, θήλαζε τον Αύγουστο κάθε μισή ώρα από την δίψα.
    Και ένα πολύ σημαντικό θέμα σχετικά με τα μπιμπερό: Για το μωρό είναι πολύ πιό εύκολο -δηλαδή ξεκούραστο- να πίνει από το μπουκάλι αντί από την θηλή. Δοκίμασε και εσύ για να καταλάβεις τί προσπάθεια χρειάζεται για να βγάλεις το γάλα από το στήθος. Εάν δίνετε παράλληλα μπουκάλι και στήθος, σε λίγο καιρό το μωρό θα αρχίσει να απορρίπτει τον θηλασμό για την πιό εύκολη λύση του μπουκαλιού. Η μητέρα λοιπόν θα βγάζει όλο και πιό συχνά γάλα με το θήλαστρο αντί να του δίνει η ίδια και σιγά-σιγά θα πέσει και η παραγωγή της. Είναι φαύλος κύκλος! Θήλαστρο η γυναίκα μου χρησημοποίησε μόνο από τον 7ο μήνα που επέστρεψε στην εργασία της και το παιδί είχει αρχίσει να παίρνει και άλλες τροφές. Γάλα σε σκόνη δεν έχουμε αγοράσει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ μετά από δύο μωρά. Το λέω με μεγάλη υπερηφάνεια, αν και ξέρω ότι τα συγχαρητήρια ανήκουν στην γυναίκα μου. Τα παιδιά μας άρχισαν να πίνουν απ' ευθείας φρέσκο αγελαδινό γάλα μετά τα πρώτα τους γενέθλια.
    Πετάξτε τα μπιμπερό σας για τους πρώτους έξη μήνες Θοδωρή.
    Στην διάθεσή σου για οποιαδήποτε άλλη συζήτηση και καλή δύναμη και στους δυό σας :)

     
  • At Τρίτη, Φεβρουαρίου 06, 2007 3:12:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αν και Μαια , δεν θηλασα για πολύ καιρο , ακουσα τον γυναικολογο μου που μου ειπε οτι τα παιδιά τα έσωσε το γάλα εμπορίου και οχι ο θηλασμος. Βρήκα την χαρά μου σ΄αυτο ηρεμισα , το παιδι ετρωγε και ηρεμούσε επισης και ολοι ειχαμε την ησυχία μας.

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home