Και οι Δανοί επιμένουν στο θηλασμό!

Ο θηλασμός είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η μητέρα στο παιδί της. Ξέρω, θα μου πείτε ότι όλοι τα ίδια υποστηρίζουμε. Η πικρή αλήθεια είναι διαφορετική. Στα λόγια όλοι και όλες ακούγαμε να λένε για το μητρικό γάλα, ωστόσο με το πρώτο κλάμα του μωρού όλοι σπεύδανε να ρωτήσουν: «Μήπως το παιδί πεινάει;» Και να προσθέσουν: «Να του δίνετε και λίγο συμπλήρωμα».

Αυτό τσάκισε στην αρχή τα νεύρα της Μαρίας. Κάπου είχα αρχίσει κι εγώ να αμφιβάλλω για το κατά πόσο μπορεί να έχει την απαραίτητη ποσότητα γάλακτος για το παιδί. Μας επισκέφτηκε και ένας παιδίατρος, ο οποίος άπλωσε τα ξερά του στο στήθος της γυναίκας μου και έκανε τη διάγνωση: «Δεν έχεις αρκετό γάλα». Κι ύστερα οι γιαγιάδες, οι οποίες μεγάλωσαν παιδιά, οι θείες και οι κυρίες της διπλανής πόρτας με το ίδιο το τροπάρι: «Του δίνετε και συμπλήρωμα;»

Στο εξοχικό στη Χαλκιδική μας επισκέφτηκαν οι Δανοί φίλοι μας. Με τρία παιδιά, 8 χρόνων, 5 χρόνων και 17 μηνών, αλώνισαν τα κάμπινγκ της Ελλάδας για 6 εβδομάδες και πέρασαν την τελευταία των διακοπών τους μαζί μας! Τα παιδιά ήταν ζωηρά, με κατακόκκινα μάγουλα, ανεξάρτητα, αλλά όχι απομακρυσμένα από τους γονείς. Το αντίθετο. Είχαν μια σχέση υγιή, εμπιστευτική, στέρεα!

Η φίλη μας Jeanne θήλασε και τα τρία της παιδιά. Τα μεγάλωσε με το δικό της γάλα, παρά τα πολλά προβλήματα υγείας που είχαν τα δυο πρώτα. Αυτό σε συνδυασμό με την ενημέρωση που είχε από το μαιευτήριο και τους σκανδιναβούς γιατρούς και μαιευτήρες τη οδήγησαν στο να είναι σχεδόν απόλυτη για το θέμα: η φύση προνοεί, το γάλα της μάνας επαρκεί για το μωρό. Αρκεί να το θέλει η μάνα, να κοιτάξει με αγάπη στα μάτια το παιδί. Το γάλα θα αρχίσει να ρέει.

Στο πρώτο της παιδί διαγνώστηκε μια ασθένεια και έπρεπε να υποβληθεί σε εγχείρηση καρδιάς. Δεν ήταν δυνατό να το θηλάσει. Ωστόσο από το νοσοκομείο επέμεναν στη διαδικασία. Η Jeanne χρησιμοποίησε θήλαστρο για τη συλλογή του γάλακτος το οποίο διοχέτευαν στο νεογέννητο με σωληνάκι από τη μύτη. Για να μην χαθεί από το παιδί η αίσθηση του θηλασμού του παρείχαν ειδικά κατασκευασμένη θηλή!

Ο θηλασμός είναι ζήτημα παιδείας. Στην Ελλάδα δυστυχώς ακόμη και οι παιδίατροι για τους δικούς τους λόγους δεν υποστηρίζουν πραγματικά το θηλασμό. Προωθούν πολύ εύκολα τις εργοστασιακές σκόνες. Παραμελούν να τονίσουν τη σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ μητέρας και παιδιού, αρνούνται να «βάλουν» δύσκολα στη μητέρα.

Στις Η.Π.Α. ο μητρικός θηλασμός εξαπλώνεται. Στις σκανδιναβικές χώρες είναι σχεδόν θρησκεία με τους ανθρώπους να ενημερώνονται από πολύ μικρές ηλικίες.

Εμείς επιμένουμε πλέον στο μητρικό γάλα. Έχουμε την πολυτέλεια να αφιερώνουμε χρόνο στη μικρή και η Μαρία είναι υπομονετική και δείχνει επιμονή στο θέμα. Οι δυο τους κτίζουν μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και σεβασμού. Προσπαθώ να είμαι κοντά στα γεύματα αυτά, να διαβάζω δυνατά για τις δυο τους ιστορίες ή ακόμη και την εφημερίδα. Ή ακόμη και να τις χαϊδεύω. Είναι ότι πιο μαγικό βιώνουμε.

Ευχαριστώ για τα σχετικά σχόλιά σας. Είναι πολύ ενθαρρυντικά και μας βοηθήσατε να απεγκλωβιστούμε από τα όποια σχετικά διλήμματα.