Με καρότσι για βόλτα; Για ξανασκέψου το...

Περίπου 1 μήνα πριν γεννήσει η Μαρία, αρχίσαμε να ρίχνουμε σοβαρές ματιές στις λίστες με τα όσα θα χρειαζόμασταν ΑΜΕΣΑ μόλις η μικρή γεννιόταν. Το καρότσι παρέμενε χαμηλά, σχετικά, στη λίστα των προτεραιοτήτων.

Η μνήμη ωστόσο ανέσυρε κάτι εικόνες από την παραλία της Θεσσαλονίκης με γονείς να σπρώχνουν χαμογελαστοί ένα από αυτά τα τετράροδα που περιείχαν ό,τι η φύση μας είχε στερήσει για 4 χρόνια. Όποτε βλέπαμε ένα από αυτά χαμογελούσαμε και κάναμε σχέδια για μακρινές βόλτες.

Σύντομα οι γονείς προσφέρθηκαν να είναι το καρότσι το δώρο τους. Κι αρχίσαμε να ψάχνουμε μανιωδώς. Χρώματα, υλικά, ζητήματα ανατομίας και λειτουργικότητας. Φυλλάδια, sites, forums κλπ. Σε κάποια φάση αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε εξωφρενικά υπέροχα σχέδια, εννοείται πανάκριβα. Ορισμένα καρότσια είχαν μέχρι και... δισκόφρενα και αμορτισέρ!

Είχα ξετρελαθεί. Ώσπου, πήρα μια ανάσα και σκέφτηκα αν το καρότσι προοριζόταν για μένα, τον άντρα με το απωθυμένο του 4Χ4 και της BMW ή ένα μωρό το οποίο ούτως ή άλλως το μόνο που χρειάζεται είναι στοργή, αγκαλιά και αγάπη.

Σταδιακά έβαζα τον εαυτό μου να σπρώχνει ένα γεμάτο καρότσι στους δρόμους που περπατούσα. Και διαπίστωνα ότι η υπόθεση δεν ήταν όπως αυτή των φυλλαδίων. Οι δρόμοι με τις κακοτεχνίες τους, τα στενά πεζοδρόμια, η αδιαφορία και η γαϊδουριά των περισσότερων οδηγών δεν άφηνε περιθώρια για πεζούς, πόσο μάλλον για καρότσι με μωρό.

Σύντομα πρότεινα να μην αγοράσουμε καρότσι, χωρίς ωστόσο να ξέρω κάποια εναλλακτική λύση για τη μεταφορά του μωρού. Είδα ότι η Μαρία έδειξε να χαλιέται. Κι ίσως όχι άδικα.

"Προσγειώθηκα" και αγοράσαμε ένα λειτουργικό και όμορφο καρότσι, χωρίς υπερβολές. Στην αρχή μας χρησίμευσε γιατί ήταν το μόνο μέρος στο οποίο η Κατερίνα κοιμόταν. Επίσης καταφέραμε να πάμε οι τρεις μας βόλτα σε δρόμο με χώμα στις διακοπές.

Πίσω στην πόλη η κυκλοφορία μας με το καρότσι μου στοιχίζει την ψυχική μου ηρεμία και με κάνει να βγάζω στον αφρό ό,τι υπάρχει από την καταβόθρα του λεξιλογίου. Πέρα από τα στραβά και κακοφτιαγμένα πεζοδρόμια, πέρα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια, αρκετές φορές αντιμετωπίσαμε και γαϊδούρια οδηγούς. Σε φανάρι με πράσινο για πεζούς δεν έδειξε να συγκινείται κανείς από την παρουσία ενός καροτσιού.

Τις περισσότερες φορές στη βόλτα μας έχουμε μαζί και το sling μέσα στο οποίο φέρουμε την Κατερίνα. Κι είναι πραγματικά ό,τι καλύτερο και για τους τρεις μας. Αν γνωρίζαμε νωρίτερα σχετικά, θα αποφεύγαμε την αγορά καροτσιού. Κύρια γιατί είναι ΤΟΣΟ δύσχρηστο στην εχθρική για τους πεζούς πόλη της Θεσσαλονίκης.