Πρώτο μπάνιο στη θάλασσα!

Έχεις βάλει στο παιδί την αντιηλιακή κρέμα πριν τουλάχιστον μισή ώρα. Ο ήλιος έχει πέσει αρκετά για να μην του κάψει το ευαίσθητο δέρμα. Και του εξηγείς που πρόκειται να πάτε και τι θα κάνετε.



Είναι μια εμπειρία μοναδική. Να ξεκινάς από το μαγιό και τα παπουτσάκια. Να μιλάς σιγά στο αυτάκι του δίπλα. Και μετά, με ένα ωωωπ, να το σηκώνεις στα βότσαλα και να κάνει πλάι στο κύμα τα πρώτα του βηματάκια για να βραχεί από το νερό. Και σιγά σιγά... γλυστράτε μαζί στο νερό.



Έχω δει διάφορες αντιδράσεις. Ε, η δικιά μας κα-ρα-γού-στα-ρε! Ξεκαρδίστηκε στο γέλιο με όλο το νερό στο σώμα της, πλατσούρισε τα χέρια της, κούνησε και κλώτσησε δυνατά τα πόδια της.

Στην έξοδο είχαμε κλάμα. Ήθελε, φυσικά, κι άλλο. Όμως σύντομα "κατάλαβε" ότι έπρεπε να βγει γιατί είχε αρχίσει να κρυώνει.

Μείναμε για λίγο στην παραλία να κοιτάμε τον ήλιο να βουτάει στην αντίπερα βουνοκορφή. Κοίταξα μια τη Μαρία, μια την Κατερίνα. Τελευταία έστριψα το κεφάλι στον ήλιο. Η σκηνή που τόσο είχαμε κάποτε ονειρευτεί μόλις είχε γίνει πραγματικότητα.